Produkt
Przed i po Implementerze: sześć różnic w projekcie IFS
Z Implementerem projekt IFS Cloud przechodzi od opinii na spotkaniu do dowodów w rejestrze w sześciu obszarach: gotowość, zakres, migracja, testy, aktualizacje i odpowiedzialność.
Przed i po Implementerze
| Temat | Bez | Z Implementerem |
|---|---|---|
| Gotowość | Opinie na spotkaniu | Werdykt bramki policzony z dowodów |
| Zakres | Zgłoszenia w mailach i prezentacjach | Jeden rejestr CRIM z wpływem i historią |
| Migracja | Kontrole w arkuszu, niespodzianki na koniec miesiąca | Uzgodnienie per obiekt, akceptacja per grupa danych |
| Testy | Dowody odtwarzane na audyt | Wyniki kroków i werdykty cykli w rejestrze |
| Aktualizacje | Regresja wymyślana przy każdym wydaniu | Przypięty pakiet regresji na cykl aktualizacji |
| Odpowiedzialność | „Chyba to było zatwierdzone” | Zatwierdzenia związane z wersją, w pełni zapisane w audycie |

Jaka jest różnica w jednym zdaniu?
Bez Implementera projekt opiera się na dokumentach, które o sobie nic nie wiedzą. Z Implementerem opiera się na rejestrach: jeden fakt, jedno miejsce, każda zmiana zapisana. Tabela powyżej zestawia sześć obszarów. Każdy z nich opisujemy szerzej na stronie problemy.
Co to znaczy w praktyce dla bramki?
Komitet sterujący pyta, czy można przejść bramkę. Bez Implementera odpowiedzią są opinie. Z Implementerem bramka pokazuje, co jest zrobione, co ją blokuje i czego jeszcze nie wiadomo, a decyzja zapisuje nazwiska, datę i dokładną wersję, której dotyczyła.
Co to znaczy w praktyce dla migracji i testów?
Bez Implementera dane wyglądają dobrze w arkuszu, a salda okazują się błędne dopiero przy pierwszym zamknięciu miesiąca. Z Implementerem każdy obiekt migracji jest uzgadniany ze źródłem w liczbach, z tolerancją ustawioną osobno dla obiektu, a właściciele akceptują każdą grupę danych. W testach każdy krok ma wynik, a defekt otwiera się z kroku, który nie przeszedł.
Co to znaczy w praktyce dla aktualizacji?
Dwa razy w roku przychodzi aktualizacja IFS. Bez Implementera regresję planuje się w arkuszu, a luki wychodzą na produkcji. Z Implementerem scenariusze warte ponownego uruchomienia są przypięte do cyklu, a sprawdzenie projekcji IFS tylko do odczytu pokazuje, co się zmieniło, zanim zauważą to użytkownicy. Szczegóły: BAU i Evergreen.
Czego ta tabela nie obiecuje?
Tabela opisuje funkcje aplikacji, a nie wyniki liczbowe. Nie podajemy z góry procentów ani oszczędności czasu: punkt odniesienia wyznacza Twój projekt, a pilotaż mierzy względem niego. Implementer nie zapisuje do IFS Cloud, a AI niczego nie zatwierdza.
Co dalej?
Zobacz to na własnym zakresie i bramkach: umów rozmowę albo otwórz demo.
Ostatnia aktualizacja: